De Watermolen van Servaes, ook bekend als de Dorpsmolen of Brughmolen, is een historische watermolen gelegen aan de Pastorijstraat 25 in Boortmeerbeek. Deze molen heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot 1404, toen er op deze plek een onderslagmolen werd gebouwd.
Het huidige molenhuis, daterend uit het begin van de 17e eeuw, is bijzonder vanwege zijn vier verdiepingen, wat zeldzaam is voor molengebouwen. Op de eerste verdieping bevonden zich de maalstoelen met molenstenen en een lijnkoekbreker. De tweede verdieping diende als opslagruimte voor graan en meel, terwijl de derde verdieping onder het dak fungeerde als leizolder. Op de begane grond werd het meel in zakken opgevangen.
In 1720 begon Rombout Servaes als molenaarsleerling op de molen en trouwde met de dochter van de toenmalige eigenaar, wat het begin markeerde van een lange familiegeschiedenis. De molen bleef tot voor kort in handen van de familie Servaes.
Oorspronkelijk werkte de molen op waterkracht met een onderslagrad. In 1870 werd een stoommachine toegevoegd, en in 1908 werd het onderslagrad vervangen door een Francisturbine van de firma Schneider-Jaquet uit Straatsburg. Hierdoor kon de molen op drie energiebronnen draaien: waterkracht, stoom en hydraulische energie.
Hoewel de molen sinds de jaren 1950 buiten gebruik is, zijn de oorspronkelijke inrichting en de turbine nog steeds aanwezig. In 1991 werd de molen beschermd als monument en dorpsgezicht. Recente plannen voorzien in een volledige restauratie en herbestemming van de molen, wat nieuw leven zal brengen in dit historische gebouw.
